Strona główna» Produkty» Implant dystrakcyjny

Implant dystrakcyjny

Tagi: implant

Implant dystrakcyjny opracowano w Instytucie we współpracy z naukowcami z innych ośrodków. Implant dystrakcyjny lub implanto-dystraktor (ID) to implant, który ma za zadanie realizować funkcję osteodystraktora – w celu przeprowadzenia ukierunkowanej osteogenezy dystrakcyjnej kości, a po zakończeniu osteodystrakcji pełni funkcję wszczepu. Implant dystrakcyjny stomatologiczny umożliwia przeprowadzenie osteogenezy dystrakcyjnej kości żuchwy lub szczęki w celu poprawienia kształtu wyrostka zębodołowego i jego wytrzymałości mechanicznej. Po zakończeniu osteodystrakcji może pełnić funkcję klasycznego, obecnie powszechnie stosowanego w protetyce, wszczepu filarowego, na którym osadzana jest korona sztucznego zęba albo stanowi podparcie protezy zębowej. Na zdjęciu obok: szkic ideowy implanto-dystraktora po zakończonej dystrakcji.

Zastosowanie implantu pozwoli zminimalizować liczbę nieprzyjemnych dla pacjenta i często ryzykownych zabiegów odtwarzania zanikłej tkanki kostnej, może skrócić czas leczenia i ograniczyć liczbę zabiegów chirurgicznych. Po zakończeniu fazy dystrakcji pozostaje w kości i staje się implantem protetycznym. Przewaga tego implantu nad obecnie stosowanymi polega na możliwości odbudowy zanikłej kości
i umożliwieniu prawidłowego mechanicznie osadzenia zęba. Zabieg implantacji staje się bardziej bezpieczny i mniej uciążliwy. Proponowane rozwiązanie może stanowić korzystną alternatywę przede wszystkim w stosunku do klasycznych technik osteogenezy dystrakcyjnej.

Implant dystrakcyjny z pokryciem ochronnym gwintu śruby – widok i przekrój częściowy.JPG

Implant dystrakcyjny z pokryciem ochronnym gwintu śruby – widok i  przekrój częściowy

 

Warunkiem stosowania implantów tego typu w praktyce protetycznej jest zaproponowane w Instytucie uszczelnienie chroniące przed przedostawaniem się do wnętrza implantu niepożądanych cząstek materii oraz bakterii i drobnoustrojów podczas osadzania w kości, w czasie osteodystrakcji oraz po jej zakończeniu, gdy implant pełni rolę wspornika. Istota rozwiązania polega na wprowadzeniu do implantu układu uszczelniającego strefę między śrubą a otworem korpusu. Najważniejszymi elementami tego układu jest ochronne pokrycie gwintu śruby, składające się z co najmniej jednej warstwy, oraz zdzierak usuwający częściowo ochronne pokrycie gwintu śruby, usytuowany na drodze jej przemieszczania w trakcie wkręcania w korpus.

W systemie CAD opracowano dwa modele implantów dystrakcyjnych różniące się sposobem ich umieszczania w kości przyjmując, że wykonane one zostaną z czystego tytanu (Ti2) o mikrostrukturze zmodyfikowanej w procesie wyciskania hydrostatycznego. Czysty tytan posiada właściwości wytrzymałościowe zbliżone do wytrzymałości najczęściej używanego w inżynierii biomedycznej stopu
Ti-6Al-4V. Za zastosowaniem czystego tytanu przemawia także wysoka biozgodność tego materiału oraz brak potencjalnie szkodliwych dodatków jak wanad czy aluminium.

Modele implantów przedstawiono na rysunkach poniżej. Pierwszy ID jest przewidziany jest do wkręcania, drugi - do wstawiania w odpowiednio przygotowany otwór/łoże w kości. Sposób umieszczania w kości wpływa w istotny sposób na budowę implantu. ID wkręcany posiada gwint na zewnętrznej powierzchni stopki i korpusu, gniazdo sześciokątne w korpusie pod klucz służący do wkręcania ID oraz sprzęgło kłowe – między korpusem a stopką, umożliwiające przeniesienie momentu siły z korpusu na stopkę
w trakcie wkręcania ID. ID wstawiany, zamiast gwintu na zewnątrz korpusu i stopki ma żebra poprzeczne (o kształcie talerzy), nie posiada gniazda pod klucz i sprzęgła kłowego łączącego korpus ze stopką.

Implant do wkręcania w kość z gwintem zewnętrznym.JPG

Implant do wkręcania w kość z gwintem zewnętrznym

 

Implant do wstawiania w kość z żebrami poprzecznymi.JPG

Implant do wstawiania w kość z żebrami poprzecznymi

Do pobrania

Adobe Acrobat Document karta katalogowa - Implant dystrakcyjny pdf [469.90 KB]

Wyślij zapytanie

rozwiń