Strona główna» Aktualności» Wspomnienie o Panu Profesorze Tadeuszu Gibasie

Wspomnienie o Panu Profesorze Tadeuszu Gibasie

Tadeusz GibasProfesor Tadeusz Gibas jeszcze przed uzyskaniem dyplomu w roku 1950 rozpoczął pracę jako asystent w Zakładzie Mechanicznej Obróbki Materiałów AGH. W tym samym roku został zatrudniony w ówczesnym Instytucie Obrabiarek i Narzędzi (obecnie Instytut Zaawansowanych Technologii Wytwarzania). Dyplom magistra inżyniera uzyskał w roku 1951.

W Instytucie Zaawansowanych Technologii Wytwarzania (IOS) pracował od czasu jego powstania i zajmował kolejno stanowiska asystenta, adiunkta i samodzielnego pracownika naukowo-badawczego. W roku 1965 obronił pracę doktorską, a w 1973 uzyskał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk technicznych.

Realizował prace naukowo-badawcze z dziedziny stali szybkotnących, ceramicznych materiałów narzędziowych, węglików spiekanych, kompozytów ziarnistych i materiałów warstwowych, a także materiałów supertwardych.

 

 

Tematyka badań, które prowadził Pan Profesor wraz z utworzonym przez siebie zespołem to:


- podstawy spiekania tlenków (fizyczne i strukturalne, w tym ceramografia)

- technologia wytwarzania wyrobów ze spiekanego Al2O3 i materiałów kompozytowych na jego osnowie, przeznaczonych głównie na ostrza skrawające i części maszyn

- właściwości węglików spiekanych i opracowanie nowych koncepcji ich technologii (umacnianie dyspersyjne, obróbka cieplna, nanoszenie powłok metodą CVD z grzaniem indukcyjnym, technologia cermetali i spiekanie węglików niemetali)

- stale szybkotnące (rozwój asortymentowy, optymalizacja parametrów obróbki cieplnej narzędzi z wykorzystaniem rozwijanej aparatury, spiekanie stali szybkotnących)

- otrzymywanie materiałów supertwardych i ich modyfikacja (synteza, spiekanie i powlekanie ziarna diamentowego).

Powyższe badania realizował Pan Profesor w ramach rozwijania już istniejących oraz organizowania nowych komórek Instytutu: Pracowni Metalograficznej, Laboratorium Materiałów Narzędziowych (od 1958 roku), Zakładu Materiałoznawstwa (1965) i Zakładu Inżynierii Materiałowej od 1980 roku. W okresie największego rozwoju Zakładu Inżynierii Materiałowej kierował pracami 34 pracowników o wysokich kwalifikacjach, w tym pracami wielu pracowników naukowych.

Jednym z najważniejszych osiągnięć Pana Profesora Gibasa było opracowanie podstaw ceramografii spieków ceramicznych. Zebrane doświadczenia z prac nad tworzywami ceramicznymi zostały opublikowane w dwóch książkach ,,Spieki ceramiczne i cermetale” (1961) , „Korund i jego zastosowanie w technice” (1971), które zyskały uznanie w kraju i za granicą. Publikacje te zapoczątkowały kilkuletnią współpracę z ISO w zakresie normalizacji metod badawczych węglików spiekanych.

Dorobek publikacyjny Pana Profesora obejmuje m.in. 10 książek i skryptów uczelnianych, 170 artykułów i referatów publikowanych w Polsce i za granicą oraz współautorstwo norm.

Profesor Tadeusz Gibas był współautorem 16 patentów. Wypromował 5 doktorów.

Działalność dydaktyczna Profesora obejmowała współpracę z uczelniami krakowskimi, a także okazjonalnie z Technische Hochschule w Dreźnie. Na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH prowadził wykłady z dziedziny materiałów ceramiczno-metalowych, w tym spiekania oraz nakładania powłok. Na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej współopracowywał programy nauczania w specjalności „Inżynieria materiałowa”, był organizatorem i kierownikiem Zakładu Metalurgii Proszków (do końca 1994).

Profesor Tadeusz Gibas był członkiem 6 komitetów, komisji i sekcji PAN oraz współpracownikiem Komitetu Metalurgii Proszków SITPH.

Od roku 1988 Profesor Tadeusz Gibas był notowany w wydawnictwie Longmann’s Who’s Who in Science oraz od roku 1992 w Directory of International Biography wydawanym przez Biographical Centre Cambridge.

Profesor przeszedł na emeryturę w 1991 roku i od tego czasu wspierał Instytut swoją wiedzą i doświadczeniem pracując na części etatu aż do roku 2010.

Straciliśmy wspaniałego mentora. Wieloletnia ofiarna praca zawodowa Pana Profesora przyczyniła się do wykształcenia i wychowania nowych kadr inżynierskich i pracowników naukowych w Instytucie. Przez cały czas pracy służył swoją wiedzą i bogatym doświadczeniem zawodowym młodszym pracownikom.

Odszedł uczony i twórca, doskonały specjalista i organizator. Człowiek skromny i prawy o głębokiej kulturze i wielkiej wrażliwości.

W zmarłym tracimy wspaniałego człowieka, który pozostanie w naszej pamięci na zawsze.

Dyrekcja i pracownicy Instytutu Zaawansowanych Technologii Wytwarzania

Galeria